ΑΡΘΡΟ ΣΕ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ
Η οργάνωση ενός άρθρου, το οποίο αποτελεί κείμενο ειδησεογραφικού χαρακτήρα για θέματα γενικού ενδιαφέροντος (πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά), ακολουθεί μια συγκεκριμένη δομή προκειμένου να ενημερώσει και να σχολιάσει αποτελεσματικά την επικαιρότητα,.
Τα βασικά δομικά μέρη που το απαρτίζουν είναι τα εξής:
- Τίτλος: Αποτελεί το πρώτο στοιχείο επαφής με τον αναγνώστη και οφείλει να είναι σύντομος, περιεκτικός και έξυπνος, ώστε να κεντρίζει αμέσως το ενδιαφέρον.
- Πρόλογος: Είναι η εισαγωγή του άρθρου, στην οποία δηλώνεται με σαφήνεια το θέμα που πρόκειται να αναπτυχθεί στη συνέχεια.
- Κύριο Μέρος: Θεωρείται η «καρδιά» του άρθρου και είναι οργανωμένο σε παραγράφους,. Σε αυτό το τμήμα παρέχονται όλες οι σχετικές πληροφορίες και αναλύεται ο σχολιασμός πάνω στο θέμα που τέθηκε στον πρόλογο.
- Επίλογος: Το μέρος αυτό ολοκληρώνει την παρουσίαση περιλαμβάνοντας το συμπέρασμα. Μπορεί να έχει τη μορφή μιας σύντομης περίληψης των όσων αναφέρθηκαν ή να περιέχει συγκεκριμένες προτάσεις και λύσεις.
- Υπογραφή συντάκτη: Κάθε σωστά δομημένο άρθρο πρέπει να κλείνει με το όνομα του ατόμου που το συνέταξε.
Επιπλέον, ο αρθρογράφος έχει τη δυνατότητα να εμπλουτίσει το κείμενό του με σχετικές φωτογραφίες, σκίτσα ή ζωγραφιές, ενισχύοντας έτσι την οπτική παρουσίαση του θέματος,. Είναι επίσης σημαντικό το ύφος του άρθρου να προσαρμόζεται ανάλογα με το μέσο δημοσίευσης: για παράδειγμα, σε έντυπα ευρείας κυκλοφορίας υιοθετείται ένα σοβαρό, αντικειμενικό και απρόσωπο ύφος (γ' πρόσωπο), ενώ σε μια σχολική εφημερίδα μπορεί να είναι πιο απλό, οικείο και να χρησιμοποιεί και το α' πρόσωπο.
Η δομή ενός άρθρου μοιάζει με τη διοργάνωση μιας ξενάγησης: ο τίτλος είναι η πινακίδα που προσελκύει τους επισκέπτες, ο πρόλογος είναι η υποδοχή όπου τους ενημερώνετε για το τι θα δουν, το κύριο μέρος είναι η ίδια η διαδρομή μέσα στα δωμάτια με όλες τις λεπτομέρειες, και ο επίλογος είναι ο αποχαιρετισμός που αφήνει μια τελική εντύπωση ή μια σκέψη για το μέλλον.
ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΡΘΡΟΥ ΑΠΟ ΑΛΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
Ένα άρθρο σε εφημερίδα παρουσιάζει συγκεκριμένες διαφορές σε σχέση με άλλα είδη κειμένων, καθώς ο χαρακτήρας και ο σκοπός του είναι άμεσα συνδεδεμένοι με την ενημέρωση του κοινού.
Οι βασικές διαφορές, σύμφωνα με τις πηγές, είναι οι εξής:
- Αφετηρία και Σκοπός: Σε αντίθεση με άλλα κείμενα (π.χ. λογοτεχνικά), ο αρθρογράφος αφορμάται πάντα από ένα γεγονός της επικαιρότητας,. Σκοπός του δεν είναι απλώς η αφήγηση, αλλά η πληροφόρηση ή και ο σχολιασμός επίκαιρων θεμάτων.
- Θεματολογία: Το περιεχόμενο ενός άρθρου αφορά θέματα γενικού ενδιαφέροντος, όπως πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά ζητήματα.
- Μέσο Δημοσίευσης: Το άρθρο προορίζεται ειδικά για τον γραπτό ή ηλεκτρονικό τύπο, όπως εφημερίδες, περιοδικά και το διαδίκτυο.
- Ύφος και Γλώσσα: Όταν ένα άρθρο δημοσιεύεται σε εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας, το ύφος του οφείλει να είναι σοβαρό, αντικειμενικό και απρόσωπο, με χρήση του γ’ ενικού ή πληθυντικού προσώπου,,. Αυτό το διακρίνει από πιο προσωπικά κείμενα, αν και σε σχολικές εφημερίδες το ύφος μπορεί να γίνει πιο απλό και οικείο.
- Συγκεκριμένη Δομή και Στοιχεία: Ένα άρθρο απαιτεί έναν σύντομο και έξυπνο τίτλο για να προσελκύσει τον αναγνώστη, καθώς και την υπογραφή του συντάκτη στο τέλος, στοιχεία που δεν είναι απαραίτητα σε κάθε άλλο είδος κειμένου.
- Οπτική Ενίσχυση: Ο αρθρογράφος έχει συχνά τη δυνατότητα να συνοδεύσει το κείμενό του με φωτογραφίες, σκίτσα ή ζωγραφιές για να ενισχύσει την παρουσίαση του θέματος.
Η διαφορά ενός άρθρου από άλλα κείμενα μοιάζει με τη διαφορά ανάμεσα σε έναν χάρτη και ένα τοπίο: ενώ ένα γενικό κείμενο μπορεί να περιγράφει ελεύθερα οτιδήποτε, το άρθρο λειτουργεί ως ένας οργανωμένος οδηγός (χάρτης) που εστιάζει σε ένα συγκεκριμένο, τρέχον σημείο ενδιαφέροντος, καθοδηγώντας τον αναγνώστη με ακρίβεια και αντικειμενικότητα μέσα από τις πληροφορίες.
ΚΛΙΣΗ ΔΙΚΑΤΑΛΗΚΤΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ ΣΕ
-ης, -ες
ΑΠΛΗ ΚΙ ΕΠΑΥΞΗΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ
1. Απλές Προτάσεις
Απλές ονομάζονται οι προτάσεις που είναι πολύ σύντομες και αποτελούνται μόνο από τους κύριους όρους,. Οι κύριοι όροι είναι τα στοιχεία εκείνα που είναι απαραίτητα για να βγαίνει νόημα.
Οι βασικοί συνδυασμοί μιας απλής πρότασης είναι οι εξής:
- Υποκείμενο (Υ) + Ρήμα (Ρ): π.χ. «Το παιδί αρρώστησε.»
- Υποκείμενο (Υ) + Ρήμα (Ρ) + Κατηγορούμενο (Κ): π.χ. «Η θάλασσα είναι κρύα.»
- Υποκείμενο (Υ) + Ρήμα (Ρ) + Αντικείμενο (Α): π.χ. «Ο Κώστας αγόρασε αυτοκίνητο.»
- Υποκείμενο (Υ) + Ρήμα (Ρ) + Άμεσο Αντικείμενο + Έμμεσο Αντικείμενο: π.χ. «Ο δάσκαλος έδωσε δώρα στα παιδιά.»
2. Επαυξημένες Προτάσεις
Επαυξημένες ονομάζονται οι προτάσεις στις οποίες οι κύριοι όροι συνοδεύονται από δευτερεύοντες όρους,. Αυτοί οι όροι δεν είναι τόσο σημαντικοί για τη βασική δομή, αλλά συμπληρώνουν το νόημα κάνοντας την πρόταση πιο «πλούσια» και πιο ακριβή,.
Οι δευτερεύοντες όροι που «επαυξάνουν» μια πρόταση μπορεί να είναι,:
- Επίθετα (π.χ. ένα ωραίο, κόκκινο αυτοκίνητο)
- Επιρρήματα (π.χ. αρρώστησε βαριά)
- Φράσεις με προθέσεις (π.χ. χτες το βράδυ, του χωριού μου)
Παράδειγμα μετατροπής:
- Απλή: «Ο Κώστας αγόρασε αυτοκίνητο.»
- Επαυξημένη: «Ο Κώστας, ο αδερφός μου, αγόρασε ένα ωραίο, κόκκινο αυτοκίνητο.»
Βασικοί Ορισμοί Όρων
Για να αναγνωρίζετε τους όρους αυτούς, οι πηγές δίνουν τις εξής οδηγίες:
- Υποκείμενο: Απαντά στην ερώτηση «ποιος, ποια, ποιο...».
- Κατηγορούμενο: Δίνει μια ιδιότητα στο υποκείμενο και ακολουθεί πάντα ένα συνδετικό ρήμα (είμαι, γίνομαι, φαίνομαι, θεωρούμαι κ.ά.).
- Αντικείμενο: Απαντά στην ερώτηση «τι» ή «σε ποιον».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου